Mój dziadek miał trąbkę...a Twój?

Zdjęcie z albumu Bogdana Jackiewicza

Pokolorowane celem identyfikacji

 I tak od lewej:
W żółtej sukience ....................Józefa Tkaczyk
W niebieskiej koszuli................Jan Jackiewicz
W fioletowej sukience..............Helena Świtkowska z domu Tkaczyk
W spódnicy w kratę................Bronisława Tkaczyk
W ciemnym garniturze.............???? Świtkowski
W mundurze kolejarza i z trąbką sygnalizacyjną w dłoni...................Stefan Tkaczyk

A teraz przyznać się...kto kredą mazał po ścianie jakieś PPMP i PPM ?
;)
Pozdrawiam
Joanna

Ślub Stanisława i Rozalii.

Działo się w Gliniance dnia siódmego lutego tysiąc dziewięćset dziewiątego roku .................  .

Rodzice mojej babki Anieli, pobrali się w 1909 roku. Stanisław Kobza z Rzakty syn Jana i Teresy z Boguckich i Rozalia Świtkowska z Wielgolasu Duchnowskiego córka Franciszka i Maryanny ze Śmiechów, powiedzieli sobie "tak". Akt ich ślubu jest po rosyjsku, widać który to był rok, zabory. Jeżeli ktoś z czytających bloga zna dobrze rosyjski i znajdzie czas na przetłumaczenie aktu ślubu będziemy bardzo wdzięczni.

----------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

To moi pradziadkowie.

 ---------------------------------------------------------------------------------

Jako że, dziś sobota przedświąteczna, życzę wszystkim zaglądającym tu wesołych, spokojnych i radosnych Świąt Wielkanocnych i oczywiście mokrego Śmigusa-dyngusa .

Pozdrawiam Bogdan.

Stanisław i Rozalia Kobza.

Stanisław Kobza.

To mój pradziadek, ojciec mojej babci Anieli Ostrowskiej zd. Kobza, zmarł w 1959 roku oczywiście nie pamiętam go bo jeszcze mnie "tu" nie było.
------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

 Pochodził z miejscowości która się nazywa Rzakta.

Napisałem do administratora strony internetowej Rzakty i dowiedziałem się że w tamtejszej parafii Glinianka są dokumenty z przed trzystu (300) lat, więc źródło informacji jest imponujące.Może ktoś z rodziny Kobzów z Rzakty odezwie się do nas i wspólnie ustalimy czy miał rodzeństwo, jak nazywał się jego ojciec a mój prapradziadek. Zapraszam.

Chcę też przedstawić moją prababcię Rozalię Kobzę z domu Świtkowską, żonę Stanisława. Urodziła się w Wielgolesie 30.09.1889 roku. Jedyne jej zdjęcie jakie posiadam to zdjęcie z Kennkarty, myślę że już mało takich dokumentów się zachowało.

----------------------------------------------------------------------------------

 

----------------------------------------------------------------------------------

 

---------------------------------------------------------------------------------

 Bogdan.

Paweł i Konstancja.

Dlaczego to małżeństwo tak krótko trwało trudno powiedzieć, pół roku po ślubie Konstancja zmarła, to wiemy z ustnych przekazów, miała zaledwie 22 lata. Postaramy się odnaleźć dokument o jej śmierci.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------

Działo się we wsi Długa Kościelna 24.01/5.02 1888 o godzinie 3 po południu oświadczono w obecności świadków Jana Gruboka 37 l. i Marcina Książka 27 l. (zimliedciew) mieszkających w Olesinie zawarty został religijny związek małżeński między Pawłem Tkaczykiem (hołojetcom) 21 l. synem zmarłego Piotra i żyjącej Magdaleny ze Świtkowskich małżonków Tkaczyków urodzonym we wsi Olesin i tamże przy matce mieszkającym a Konstancją Miros panną 21 l. córką zmarłych Franciszka i Tekli z Linków małżeństwa Mirosów urodzonej we wsi Olesin i tamże przy bracie (zimliedcom) zamieszkującej. Poprzedzone było trzema zapowiedziami 3/15.01 i w dwie następne niedziele tego roku. Akt ten w obecności niepiśmiennych odczytany został i przez nas tylko podpisanym.


Ogólny sens dokumentu jest oczywiście zachowany, chociaż słowa w nawiasach napisane fonetycznie nie do końca są dla nas znane, myślę że chodzi o jakieś ówczesne zajęcia. I tu znowu prośba do Was zaglądających na blog o pomoc, może ktoś przetłumaczy ten dokument w sposób dosłowny z wyjaśnieniem słów, które w tłumaczeniu są w nawiasach.


Bogdan.

Paweł syn Piotra.

Z dokumentów jakie mamy, należy wprowadzić poprawki.
Zerkając na wpis "Niespodziewane odkrycie", okazuje się, że Paweł urodził się w 1867 roku, pierwszego czerwca a nie jak przypuszczaliśmy w 1866.

Oto akt urodzenia.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Działo sie we wsi Długa Kościelna dnia drugiego czerwca Tysiąc osiemset sześćdziesiątego siódmego (02.06.1867) o godzinie drugiej po południu stawił się Piotr Tkaczyk, Kolonista zamieszkały w Olesin, lat czterdzieści (40) mający w obecności Jana Grabowskiego Kolonisty zamieszkałego w Ostrowiu lat pięćdziesiąt sześć (56) i Franciszka Mirosza Kolonisty zamieszkałego w Olesinie, lat czterdzieści mający i ukazał Nam Dziecię płci męskiej, oświadczając iż takowe urodzone jest w Olesinie, w dniu wczorajszym w godzinie ósmej w wieczór z jego małżonki Magdaleny z Świdkowskich, lat trzydzieści siedem mającej.
 Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym w dniu dzisiejszym przez Nas odbytym nadane zastało imię Paweł, a Rodzicami jego Chrzestnemi byli wyżej wspomniany Jan Grabowski i Małgorzata Znaniecka.
 Akt ten oświadczającemu i świadkom przeczytany, a gdy ci pisać nie umieją, przez Nas podpisany został."

Myślę że tu nie ma problemu, bo przecież chodzi o pamięć.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I jak się okazało miał nie pięcioro a sześcioro rodzeństwa.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Jego pierwsza żona nazywała się Miros, imienia nie znamy i nic o niej nie wiemy.........."

Jednak coś już wiemy. Pierwsza żona Pawła miała na imię Konstancja, miała lat ....  .

Mamy akt ślubu Pawła i Konstancji ale to następnym razem.

Dziękuję w imieniu Asi i swoim Pani Ani Woźnicy za pomoc w rozszyfrowaniu wieku Piotra Tkaczyka w dniu ślubu. Miał wtedy osiemnaście lat i OSIEM miesięcy.


Bogdan.

Piotr Tkaczyk

Mamy skany z archiwum i chcemy przedstawić akt ślubu Piotra Tkaczyka, ślubu który odbył się w 1846 roku
w Długiej Kościelnej. Jak to się odbyło nikt już nie pamięta, zapowiedzi poszły, młodzi Piotr i Magdalena
powiedzieli "tak".

-------------------------------------------------------------------------------

 

------------------------------------------------------------------------------

 Akt "rozszyfrowałem" tak jak niżej napisane, wiem ile miał wtedy lat Piotr, ale ile miesięcy tego nie mogę przeczytać. Proszę o pomoc jeżeli ktoś to potrafi rozgryźć. Bardzo młodzi byli oboje.


"Działo się we Wsi Długa Kościelna dnia dwudziestego piątego (25) stycznia (01), Tysiąc osiemset czterdziestego szóstego (1846) roku, o godzinie drugiej po południu. Wiadomo czynimy że w przytomności świadków  Bartłomieja Pazia lat pięćdziesiąt osiem (58) i Józefa Kulmińskiego lat pięćdziesiąt dziewięć (59)liczących obydwu Gospodarzy rolnych zamieszkałych w Cisiu, zawarte zostało w dniu dzisiejszym Religijne Małżeństwo między Piotrem Tkaczykiem młodzieńcem urodzonym w Cisiu z niegdyś zmarłych Michała i Wiktorii z Miroszów Małżonków Gospodarzy rolnych Tkaczyków synem, lat według ksiąg Kościoła miejscowego 18 i miesięcy ....
mającym ,w Cisiu na gospodarstwie rolnym zostającym, a Magdaleną Świtkowską Panną urodzoną w Cisiu z Franciszka i niegdyś zmarłej Doroty z Kłoniszewskich małżonków Włościan Świtkowskich córką, lat według ksiąg miejscowych 16 i miesięcy dziewięć mającą w służbie w Cisiu zostającą.
Małżeństwo to poprzedziły trzy Zapowiedzi w Dniach Niedzielnych, jedenastym osiemnastym i dwudziestym piątym miesiącu i roku bieżących, ludowi parafii tutejszej publicznie na nabożeństwo zgromadzonego ogłoszone. Małżonkowie nowi oświadczyli iż umowy przedślubnej żadnej nie zawarli, jakoteż zezwolenie na niniejszy związek Małżeński przez Ojca Nowozaślubionej i Opiekunów Nowozaślubionego D:/ przy akcie obecnie było oświadczone.
 Akt ten stawiającym i świadkom pisać nieumiejącym przeczytany i przez Nas podpisany został."



Bogdan.

Trochę historii

-->

Osłabienie imperium rosyjskiego wstrząsami rewolucji 1905 roku stworzyło korzystne warunki dla rozwoju życia politycznego, społecznego i religijnego. Jesienią tego roku do Kazimierza Wysockiego, urzędnika kolejowego na stacji w Dębem, zgłosiła się delegacja wsi Wielgolas w osobach Antoniego Szostaka i Franciszka Malesy i oznajmiła, że życzeniem wsi Wielgolas jest podjąć trud zbudowania świątyni pańskiej. Wybór miejsca nie nastręczał żadnych kłopotów. Zdaniem wszystkich przyszłych parafian kościół powinien stanąć w miejscu starej karczmy. Jak czytamy w kronice pisanej przez Kazimierza Wysockiego "Przyszłym parafianom chodziło o to, żeby mieć przed Stwórcą tę zasługę, że zburzyli budynek, w którym mieściło się zło i grzech, a wznieśli świątynię Bogu." Jednak okazuje się, że podobnie jak Dobro tak i Zło jest wciąż obecne w naszym życiu - kilkadziesiąt lat później w pobliżu kościoła postawiono nową karczmę. Dodatkowym argumentem za budową świątyni w tym miejscu było to, że było to miejsce uświęcone walką za wolność. Przy kopaniu fundamentów znaleziono wiele kul armatnich. Inicjatywa Wielgolasu znalazła silne poparcie u właścicielki majątku Dębe Wandy Chroszczewskiej. Wkrótce powstał komitet budowy do którego należeli: Szostak, Malesa i Świtkowski z Wielgolasu, Wysocki, Ładno, Bartnicki z Dębego, Książek z Aleksandrówki, Tkacz z Olesina, Kobza z Rysia, Gańko z Kobiernego oraz weteran 1863 - Napoleon Kosiński. Na czele stanął właściciel majątku Ruda hr. Starzeński, który załatwił wszystkie formalności z administracją rosyjską. Inicjatywa spotkała się z przychylnością Metropolity Warszawskiego Chrościak Popiela. Projekt kościoła przygotował znany architekt - Józef Dziekoński, roboty murarskie wykonał majster murarski Biesseu. Dzięki ofiarności parafian roboty nie były nigdy przerwane i już w 1906 odbyła się ceremonia założenia kamienia węgielnego, której dokonał dziekan miński ks. Kazimierz Sobolewski. W trzy lata po zawiązaniu Komitetu można już było prosić o konsekrację nowego kościoła. Upragniony ten dzień nastąpił 26 sierpnia 1908 roku. Konsekracji dokonał ks. biskup sufragan warszawski K. Ruszkiewicz. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Zaręba, który przybył do parafii w 1913 roku. Bardzo znamienny dla tamtych czasów był sam porządek działań. Chłopi zwrócili się do inteligenta pracującego, razem wybrali na przewodniczącego komitetu ziemianina. Do gotowego już kościoła zaprosili księdza. (na podst. art. ks. Zbigniewa Skiełczyńskiego) 

Joanna