Jak dziadkowie, kościół stawiali..... cd..

Kościół już mamy, czas na chór.


Cóż warty kościół bez chóru własnego, pomyśleli parafianie z Dębego i wzięli się do roboty. Wybrali kilkoro młodych, prężnych, potrafiących grać i śpiewać i tak oto powstał chór jak się patrzy. Właśnie, jak się patrzy bo jak śpiewali już niestety nie usłyszymy. Wśród chórzystek jest jedna z naszych krewnych z Malesów, Marianna Malesa córka Jana z Wielgolasu. Pierwsza z lewej w pierwszym rzędzie (złożone ręce) to ona.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------

Dostaliśmy to zdjęcie od Tadeusza Szuby, wnuka Marianny Malesy, ponad rok temu. Tak naprawdę nikt nie jest pewien czy jest to chór z Dębego czy może z Glinianki.  Zdjęcie, sądząc po tle, zostało zrobione
niemal na 100 procent w Dębem. Być może ktoś ma również takie zdjęcie w babcinych zbiorach i posiada informacje kto jeszcze w tym chórze śpiewał.
Pomoc bardzo mile widziana.

A tu Marianna w naszym drzewku wraz z mężem Wiktorem Jackowiczem.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------


Pozdrawiam Bogdan.

Malesowie

Zdjęcie z rodzinnego albumu Janiny Malesy
Lata 50-60-te ub.w.

Personalnie od lewej:
1- Przystojny młody mężczyzna...to Henryk Malesa
2- Pani w granatowej sukience ... osoba niezidentyfikowana
3- Rozkoszna dziewczynka w czerwonym fartuszku, trzymająca różowy woreczek... osoba niezidentyfikowana.

4- Młoda dziewczyna z długimi włosami...to Janina Malesa
5- Mały chłopiec, nieśmiało dłubiący w nosku i pilnowany by nie spadł..... to Andrzej Malesa
6- Smutna dziewczyna z żółtą kokardą we włoskach, śmiało patrząca w obiektyw....to Gabrysia Malesa
7- Za nią, uśmiechnięty....Gustaw Malesa
8- Pani pilnująca, by mały chłopczyk nie spadł z wozu .....to Zofia Malesa
9- Głowa rodziny.... Józef Malesa

Jak widzicie postacie 2,3  ....są nierozpoznane.

A Wy? Rozpoznajecie?

Joanna
Ps: pokolorowane w celu łatwiejszej identyfikacji. Kolory nie mają odzwierciedlenia historycznego.

Moja Józefka

Józefa Tkaczyk. "Pamiętam Józefkę i to bardzo dobrze. Była dla mnie wzorem. Miałam wtedy z 7-8 lat a ona była już taką dorosłą pannicą. Chodziła na kurs robienia na drutach i na tańce. To ona nauczyła mnie robić na drutach. Dała mi takie dwa patyczki wierzbowe i ...dzięki niej zrobiłam swojej lalce szalik. Gdy, chodziła na te kursy to ja potem czekałam z niecierpliwością aż wróci. Pamiętam, też jak uczyła mnie tańczyć. Wiesz. Kiedyś nie było drewnianych podłóg tylko gliniane i któregoś dnia, tak się z nią roztańczyłam, że podarłam stopy w moich nowiutkich pończochach. My, (dzieci) nie nosiliśmy wtedy rajstop tylko pończochy, które i tak były zbytkiem na tamte czasy. Nigdy jej nie powiedziałam jakim, wtedy była dla mnie wzorem a szkoda." - Ze wspomnień Eugenii Frelak.
Zdjęcie pochodzi z albumu Bogdana Jackiewicza a pokolorowane przez Nessę Vardamir.

Jak dziadkowie, kościół stawiali.....

Joanna:
Zdjęcie, które mnie poruszyło znalazłam na Fanpagu Dębe Wielkie i okolice-śladami przeszłości

To nasi dziadkowie i..pradziadkowie ( w moim przypadku).
Powiększyłam, bo to jedyna okazja, by Eugenia, która pamięta swojego dziadka - mogła go tu odnaleźć.
Zdjęcie pochodzi z 1907 roku. 11 lat później na świat przyszła Eugenia. Ludzie nie emigrowali tak jak dziś a że tu są dorośli, więc bardzo nie mogli się zmienić przez lata gdy dorastała Eugenia.

Ciekawe czy rozpozna.
Jeżeli tak - nie omieszkam o tym napisać.
I kogo my tu mamy?

Klikając na zdjęcia - powiększysz.

W majątku Dębe Wielkie

Dzięki uprzejmości Pana Ryszarda, który podzielił się z nami swoimi rodzinnymi zdjęciami..możemy dziś Wam pokazać - na razie jedno zdjęcie z tytułowego majątku.

[...]Z pięciu osób na zdjęciu rozpoznaje trzy. Od lewej strony Zosia Tabiszewska (moja mama), Władysław Tabiszewski - właściciel majątku Dębe Wielkie (mój dziadek), następnie dwie osoby mi nie znane i Zofia Tabiszewska, żona Władysława ( moja babcia). [..]. Wiem, że w wyniku bombardowania już 3 września 1939 spłonął.[...]
                                                                                                                    Pozdrawiam Ryszard

Czekamy na więcej Waszych rodzinnych zdjęć wraz z opisami.
Podzielcie się z innymi. Pokażcie swoją historię - związaną z tymi ...naszymi...rodzinnymi stronami.
Piszcie do nas :

ostrowiecki@o2.pl
lub
https://www.facebook.com/debewielkierody

Joanna

 Kolorowała Nessa Vardamir

"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci" Wisława Szymborska

Nie pozwólmy by o NICH zapomniano.
Piszcie swoje wspomnienia o tych, którzy odeszli.
Dołączcie do nas !!!

Każda Wasza uwaga jest cennym skarbem dla potomnych.

Czekamy na Was !!!

Ach !!!! Co to był za ślub!

W zielonym płaszczyku - Eugenia Ostrowska z domu Frelak.

Rozpoznajecie swoich bliskich?
Od lewej:
Kobza Aniela
Sadowski ###
Bogucka Zdzisława
Ostrowski Roman
dziecko: Mioduszewska Teresa
Pan Wojdyga ### 
Frelak Eugenia
Starsza pani: Ostrowska Marcyjanna
Z tyłu: Książek Janina
Trzy osoby z tyłu...nierozpoznane.

Hanna Szeląg Ostrowska.

Zapraszam do obejrzenia kolejnych zdjęć z naszego albumu. Przysłała mi je Hania Szeląg z domu Ostrowska, córka Ryszarda Ostrowskiego, brata mojego dziadka Stefana.

--------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------
Hania ma jeszcze dwie siostry Krystynę i Ewę. Pamiętam je jak przez mgłę kiedy przyjeżdżały na wakacje do dziadka Józefa na Olesin. Obecnie
---------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------
 Hanna mieszka w USA. Krystyna
---------------------------------------------------------------------------

 ---------------------------------------------------------------------------
 mieszka w Polsce a Ewa
----------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------
mieszka w Niemczech.

Serdecznie pozdrawiam moje Cioteczki i zapraszam
do obejrzenia zdjęć.

Bogdan.

Malesa

Tak troszkę na gwiazdkę dostaliśmy kilka starych zdjęć od Tadeusza Szuby z którym jestem spokrewniony w linii Malesów. Mamy wspólnego prapradziadka Józefa Malesę a nasi pradziadkowie Józef (mój) i Jan (Tadeusza) byli rodzonymi braćmi.Dzięki Tadeuszowi doszło do naszego drzewka kilkanaście nowych osób i dużo wartościowych informacji. Oto jedno ze zdjęć z albumu Tadeusza.

---------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------
Fotografia przedstawia Agnieszkę Malesę i Antoniego Jackowicza, parę kochających się ludzi, którym II wojna zamknęła drogę do szczęścia. Antoni zginął w pierwszych dniach wojny a Agnieszka pozostała sama, nigdy nie wyszła za mąż.
Link do albumu.

Bardzo dziękujemy za zdjęcia i cenne informacje. 

Korzystając z okazji przyłączam się do życzeń Asi, niech te Święta Bożego Narodzenia będą spokojne
a Nowy 2013 Rok żeby przynosił tylko dobre rzeczy.

Bogdan.

Józef i Marcyanna Ostrowscy.

--------------------------------------------------------------------------------

 -------------------------------------------------------------------------------
Pradziadka Józefa tak naprawdę nie pamiętam a prababkę Marcjannę pamiętam jako już leciwą kobietę.
Tych dwoje pobrało się w 1912 roku 11 listopada,on miał wtedy 22 lata był synem Tomasza  i Katarzyny z Klatkowskich małżonków Ostrowskich, ona lat 20 córka Wojciecha  i Józefy z Tkaczyków małżonków Miroszów.
Oto akt ich ślubu.

--------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------
W 1913 roku 06 września urodziło im się pierwsze dziecko, było to jeszcze w Mrowiskach bo tam w domu rodzinnym Józefa początkowo zamieszkali. Potem jednak przenieśli się do Olesina do domu rodzinnego Marcyanny i tak Ostrowscy pojawili się w Olesinie. Stefan bo tak dali pierworodnemu na chrzcie był moim dziadkiem.
Oto jego akt urodzenia.

---------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------
Bogdan.

Bronisława Jackiewicz

Zapraszam do obejrzenia zdjęć z albumu Bogdana Jackiewicza syna Bronisławy Jackiewicz zd. Tkaczyk.
Oprócz zdjęcia które widać w poprzednim wpisie (to poniżej) można zobaczyć świadectwo
szkolne z 1929 roku Bronisławy na którym widnieje podpis Pani Fiałkowskiej.
--------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------
Zdjęcia można obejrzeć TU.
Miłego oglądania a na zachętę powiem że mam kolejne zdjęcia z albumu ........ .
Ale to następnym razem.


Bogdan.

Nowe zdjęcia.

O cierpliwość proszę, mam zdjęcia nowe (stare) jak czas znajdę, to pokażę.
--------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------
To jedno z nich, czy ktoś rozpoznaje bliskich?

Bogdan.

Wybory i Mycki.

Pogoda na szczęście dopisała i po obiadku pojechaliśmy wybierać naszych przedstawicieli. Pojechaliśmy całą rodziną, zabrała się z nami również moja siostra Marzena. Muszę przyznać że w lokalu wyborczym było dość ciasno i musieliśmy w kolejce poczekać aby wejść do kabiny i zakreślić głos, co cieszy, gdyż widać że mieszkańcy angażują się w wybory.

Ale nie o tym chciałem ... .

Wpadła mi w ręce książka "Mińsk Mazowiecki i okolice na dawnej fotografii"

----------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------

wydana w zeszłym roku dzięki Towarzystwu Przyjaciół Mińska Mazowieckiego.
Książka zawiera fotografie z początku XIX wieku, pokazują życie i rozwój Mińska Mazowieckiego
na przestrzeni bez mała stu lat. Możemy zobaczyć w niej fotografię Mińska z lotu ptaka
z 1928 roku.

-----------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------

A także życie Mińska w czasie okupacji niemieckiej, dzięki zdjęciom robionym przez żołnierza
niemieckiego, między innymi z getta żydowskiego ,które istniało w Mińsku w czasie wojny.

------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------

Patrząc na te zdjęcia przypomniała mi się historia, którą opowiedziała nam ciocia  Aleksandra rok temu kiedy odwiedziliśmy ją i kiedy była jeszcze wśród nas.
A było to tak ....

Tu można pobrać

Takich wspomnień mamy więcej, być może udostępnimy je wszystkie
jeżeli pozwoli na to najbliższa  rodzina cioci Oli.

I jeszcze jedno, na informacje z archiwum musimy jeszcze poczekać niestety czasu brak.

Bogdan.

Grzybiarze

Naklejki na słoiki są, Asiu dziękujemy. więc na grzybki szybciutko popędziliśmy i efekt jest taki, jak widać na zdjęciu.

Zbierania około 4 godziny a czyszczenia, obierania, mycia .. itd. dwa dni. No ale cóż, chce się grzybków trzeba zapracować, nazbieraliśmy ich około 20 kg.Tu podziękowania dla Marianny :-).

Grzybki zamarynowane, część ususzona było też co pojeść,moja żona jak zwykle się spisała (ja też pomagałem).

Las daje nam to, co ma najlepszego a "my" nie szanujemy go bo śmieci jest w nim cała masa.
Nie będę tego komentował bo na naszym blogu brzydkie słowa nie powinny się pojawiać.

"LEŚNI WYWALACZE ŚMIECI" zastanówcie się, co po sobie zostawicie, co będą myślały o was dzieci,
wnuki, prawnuki? Jaki Świat im zostawicie????

--------------------------------------------------------------------------------
Czy ktoś rozpozna ludzi na tym zdjęciu? Zrobione było gdzieś w Olesinie.

Bogdan.

Czas komunii

Maj jest miesiącem nie tylko matur ale przede wszystkim .....Komunii Świętej
Jaka ona była kiedyś?:

Zapraszamy Was do wysyłania i pokazania na łamach tej strony- zdjęć komunijnych Waszych przodków.

Pozdrawiam Joanna

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Znalezione w necie:
Na stronie Narodowe Archiwum Cyfrowe  znalazłam zdjęcia z Dębe.(Oczywiście z Dębego jak nam w komentarzu napisał Muszu. Dziękujemy. My lokalni wiemy jak Dębe odmieniać, Asia też już wie.)
Bogdan.

 

Zdjęcia pochodzą z Ilustrowanego Kuriera Codziennego

 

Stary dom związany z okresem walk w 1831 roku.

 

Droga przez wieś

Jeżeli ktoś jest zainteresowany tymi zdjęciami to zapraszam na stronę NAC.

Jednocześnie zwracamy się z prośbą do mieszkańców naszych miejscowości o dzielenie się z innymi starymi fotografiami z rodzinnych albumów. 

Wystarczy napisać do mnie lub Bogdana.

Joanna

Napisali o nas

Tygodnik "Co słychać"

Kliknij, by powiększyć.

Dziękujemy Panie Jacku za zainteresowanie się naszym blogiem i zachęcanie innych do współtworzenia go.
Jesteśmy z Bogdanem otwarci na wszystkie Państwa historie rodzinne.
Niemniej przeto dodam pewne sprostowanie do artykułu: otóż ja ( Joanna) nie jestem z Dębego. Mieszkam w Olsztynie- tym na północy kraju a z Dębem, Olesinem, Aleksandrówką powiązane są moje losy ,właśnie po przez tożsamość rodową, historię rodziny.

Zastanówmy się chwilę nad swoją rodziną i przodkami. Weźmy kawę i usiądźmy chwilę przed komputerem.
Co by było, gdyby los zabrał ich wcześnie? Odpowiedź prosta- nie byłoby nas, naszych dzieci, wnuków.
Życie jednej osoby- to życie wielu następnych pokoleń. Mając ten blog do dyspozycji oddajmy im hołd chociażby samymi wspomnieniami o nich, starymi zdjęciami, które zachowały się z pożogi wojny jednej i drugiej, z zapamiętanych z dzieciństwa opowieści dziadków. Nam następnym pokoleniom jest obojętne czy nasz pradziadek pobił się z sąsiadem o krowę, czy nie. Liczy się to, że WIEMY o tym i o tym możemy opowiedzieć następnym pokoleniom - Oczywiście  to tylko parafraza - My z Bogdanem dzielimy się tym co mamy. Czekamy teraz na Was.

Ta strona ma przewagę nad innymi stronami o rodach, taką, że nie ograniczamy się do jednego czy dwóch nazwisk. Po za tym nie ma w całym kraju takiej strony, która skupiałaby historie tylu rodów co ta.

W galeriach starych zdjęć możecie odkryć nieznane wam zdjęcia na których są wasi przodkowie. Zajrzyjcie koniecznie.

A ja któregoś dnia opowiem wam dlaczego w pewnym czasie, za okupacji niemieckiej, wszyscy mieszkańcy gminy nosili.......jarmułki na głowach.

Pozdrawiam
Joanna

Olesin 

Nasz pierwszy Gość.

Miło nam powitać na naszym blogu Monikę Tkaczyk zd. Karolkiewicz. Korespondujemy
z Moniką już jakiś czas, wymieniamy informację i przyszedł wreszcie czas aby się ujawniła. Monika również poszukuje wiadomości na temat Tkaczy/Tkaczyków, jak na razie
wspólnych przodków nie widzimy, ale kto wie co się okaże jak "wrócimy się w czasie".

Oddajemy jej głos.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

W kolejnym albumie chciałabym przedstawić historię rodziny mojego męża Waldka. Niestety czasem historie rodzinne nie są proste. Ja sama zajmuję się genealogią już prawie od 10 lat. Udało mi się krok po kroku odtworzyć historię rodziny Karolkiewiczów aż do 1800 roku. W przypadku Tkaczyków jest troszkę trudniej.

 Aleksander Tkaczyk (Tkacz) - dziadek mojego męża urodził się 27 lutego 1914 roku w Cisiu jako syn Józefa Tkacza lat 42 i Marianny z Dąbrowskich, Około 1920 roku cała rodzina przeszła na wiarę mariawicką. Aleksander ożenił się z katoliczką Genowefą Dębską (urodzoną we wsi Nowiny - obecnie na terenie Cisia). Niestety jego życie zbyt szybko dobiegło końca - 27 kwietnia 1943 roku w wieku 29 lat zginął tragicznie w Cisiu, broniąc
swojego brata został pchnięty nożem. Pozostawił ciężarną żonę. Tuż po jego śmierci na świat przyszedł tata Waldka - Włodzimierz. W 1948 roku Genowefa wyszła powtórnie za mąż za Kazimierza Okrzeję z Wielgolasu Brzezińskiego.
 Będziemy wdzięczni za pomoc w zidentyfikowaniu osób na zdjęciach i ewentualne informacje o rodzinie Tkaczy/Tkaczyków.

Album Moniki

Tu możecie zobaczyć drzewko Waldka Tkaczyka, męża Moniki.

Kontakt z Moniką monikatk@poczta.onet.pl

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przyłączamy się z Asią do prośby Moniki.

Bogdan.

A Oni powiedzieli sobie "TAK"

To, był najpiękniejszy ślub kościelny w Dębem. Najpiękniejszy bo i para była wyjątkowa. On najprzystojniejszy chłopak w Olesinie a i ona piękna kobietą. Nic dziwnego, że wielu gości było zaproszonych i wielu zostało uwiecznionych na zdjęciach, które przekazał nam Wojciech Ostrowski- syn Romana.

 

 Jest duże prawdopodobieństwo, że przeglądając album Wojtka znajdziecie tam swoje babcie, dziadków, małych rodziców a może i samych siebie.

Powiem, że wiele zdjęć było dla mnie zaskoczeniem. Obejrzałam jak bawili się, jak pracowali i jak z czasem się zmieniali. Jak żegnali tych, których kochali i jak cieszyli się z narodzin nowego pokolenia. Jak zmieniała się moda i otoczenie.

Znajdźcie chwilę czasu. Zaparzcie sobie kawkę, usiądźcie wygodnie  i obejrzyjcie. Przy każdym zdjęciu po prawej stronie jest znaczek "lupy"- możecie tym powiększyć sobie zdjęcie.

Poszukajcie twarzy, które są wam bliskie

A my z Bogdanem czekamy na wasze "odkrycia".

Wiadomości można wysłać mailem, zostawić tu komentarz pod postem lub po prawej stronie wpisać się do Księgi.

 125 zdjęć czeka.

Tu zajrzyj do albumu

Joanna

Czarne i białe

Choć zdjęcia z tamtych czasów są czarno białe to nasza wyobraźnia wcale nie musi w takich kolorach widzieć minionych chwil.
Pomaga nam w tym Joanna, której pasją są stare zdjęcia, ratowanie ich a tym samym ratowanie pamięci o ludziach uwiecznionych na tych zdjęciach.Zajmuje się również kolorowaniem starych fotografii co pozwala nam na inne spojrzenie na tamte czasy.

Oto próbka jej umiejętności.

 

oryginał

efekt jej pracy

oryginał

efekt pracy

Zdjęcia te odnajdziecie w galerii , myślę że świetnie dobrała kolory co tworzy naprawdę niepowtarzalny klimat tych zdjęć.

Bogdan.