Jak dziadkowie, kościół stawiali..... cd..

Kościół już mamy, czas na chór.


Cóż warty kościół bez chóru własnego, pomyśleli parafianie z Dębego i wzięli się do roboty. Wybrali kilkoro młodych, prężnych, potrafiących grać i śpiewać i tak oto powstał chór jak się patrzy. Właśnie, jak się patrzy bo jak śpiewali już niestety nie usłyszymy. Wśród chórzystek jest jedna z naszych krewnych z Malesów, Marianna Malesa córka Jana z Wielgolasu. Pierwsza z lewej w pierwszym rzędzie (złożone ręce) to ona.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------

Dostaliśmy to zdjęcie od Tadeusza Szuby, wnuka Marianny Malesy, ponad rok temu. Tak naprawdę nikt nie jest pewien czy jest to chór z Dębego czy może z Glinianki.  Zdjęcie, sądząc po tle, zostało zrobione
niemal na 100 procent w Dębem. Być może ktoś ma również takie zdjęcie w babcinych zbiorach i posiada informacje kto jeszcze w tym chórze śpiewał.
Pomoc bardzo mile widziana.

A tu Marianna w naszym drzewku wraz z mężem Wiktorem Jackowiczem.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------


Pozdrawiam Bogdan.

Jak dziadkowie, kościół stawiali.....

Joanna:
Zdjęcie, które mnie poruszyło znalazłam na Fanpagu Dębe Wielkie i okolice-śladami przeszłości

To nasi dziadkowie i..pradziadkowie ( w moim przypadku).
Powiększyłam, bo to jedyna okazja, by Eugenia, która pamięta swojego dziadka - mogła go tu odnaleźć.
Zdjęcie pochodzi z 1907 roku. 11 lat później na świat przyszła Eugenia. Ludzie nie emigrowali tak jak dziś a że tu są dorośli, więc bardzo nie mogli się zmienić przez lata gdy dorastała Eugenia.

Ciekawe czy rozpozna.
Jeżeli tak - nie omieszkam o tym napisać.
I kogo my tu mamy?

Klikając na zdjęcia - powiększysz.

Malesa Piotr cd.

O Piotrze pisałem już wcześniej, ale muszę jeszcze wrócić do niego ponieważ udało mi się dotrzeć do dokumentu, a konkretnie do aktu ślubu z 1775 roku z którego to możemy się dowiedzieć kim była jego pierwsza żona.
Dokument oczywiście jest po łacinie i trudno mi odczytać jej nazwisko ale wydaje mi się, że nazywała się
Marianna Wronka.
-----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------
I znowu prośba o pomoc przy tłumaczeniu tego aktu.

Bogdan.

Dużo nowości ...

a właściwie "starości". Jakoś tak się stało,że mamy sporo informacji sprzed około dwustu lat i akt z 1842 roku o śmierci Michała Tkaczyka już nie jest najstarszym dokumentem w naszych zbiorach.Dziś przedstawię akt urodzenia Piotra Tkaczyka z 1827 roku, nie zdążyłem go "przetłumaczyć" i tu prośba do Was czytelnicy bloga, abyście pomogli w odczytaniu tego dokumentu, liczę na Was:-)

--------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

Polecam ściągnięcie uaktualnionego drzewka naszej rodziny bliższej i dalszej, jest już w nim ponad 700 osób. Można pobrać je TU.
I żeby nudno nie było, to daję Wam zagadkę, zapytajcie babcię, dziadka, prababcię, pradziadka gdzie takie miejsce było.

---------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------
Dla ułatwienia dodam że chodzi tu o rodzinę Dębskich i rok 1847..
Jest jeszcze dużo rzeczy ciekawych, którymi chciałbym się z Wami podzielić np. Kąty Dębskie, gdzie te Kąty były, bo teraz nie używamy takiej nazwy.



Bogdan.

Grzybiarze

Naklejki na słoiki są, Asiu dziękujemy. więc na grzybki szybciutko popędziliśmy i efekt jest taki, jak widać na zdjęciu.

Zbierania około 4 godziny a czyszczenia, obierania, mycia .. itd. dwa dni. No ale cóż, chce się grzybków trzeba zapracować, nazbieraliśmy ich około 20 kg.Tu podziękowania dla Marianny :-).

Grzybki zamarynowane, część ususzona było też co pojeść,moja żona jak zwykle się spisała (ja też pomagałem).

Las daje nam to, co ma najlepszego a "my" nie szanujemy go bo śmieci jest w nim cała masa.
Nie będę tego komentował bo na naszym blogu brzydkie słowa nie powinny się pojawiać.

"LEŚNI WYWALACZE ŚMIECI" zastanówcie się, co po sobie zostawicie, co będą myślały o was dzieci,
wnuki, prawnuki? Jaki Świat im zostawicie????

--------------------------------------------------------------------------------
Czy ktoś rozpozna ludzi na tym zdjęciu? Zrobione było gdzieś w Olesinie.

Bogdan.

"A czas ucieka" - nowy projekt NASZYCH RODÓW - Tylko we wrześniu!

Od 1 do 19 września - startujemy z nowym projektem rodzinnym.
Zachęcamy Was do poszukania w domu lub u rodzin- starych klisz czarno-białych ze zdjęciami.
Klisz z których nigdy nie zostały zrobione odbitki lub odbitki z nich - dawno zaginęły.
Służymy Wam pomocą-
Mamy odpowiedni sprzęt, by uratować rodzinne wspomnienia.

Usługa ta jest bezpłatna a jedyny koszt jaki ponosicie to ...dostarczenie nam tych klisz.

Zdjęcia, będą zdigitalizowane i po skończeniu otrzymacie nie tylko zwrot klisz ale też odbitki na płycie CD/DVD

Czas projektu ograniczony. 

Dotyczy tylko filmów czarno-białych, których laboratoria fotograficzne nie chcą przyjmować. Szczególnie klisz ORWO.

Wasze zdjęcia nie będą nigdzie publikowane i stanowią waszą własność.
Przyjmujemy klisze tylko z rejonu Dębego, Olesina i okolic.

W razie wątpliwości prosimy o kontakt mailowy lub telefoniczny.

Pozdrawiam

Joanna

Albert Kessel - Prośba o pomoc.

Nieoczekiwanie napisał do nas wnuk Alberta Kessla z prośba o pomoc w odnalezieniu jakichkolwiek śladów historii jego rodziny w Długiej Kościelnej. To właśnie w tej miejscowości jego dziadek do 1942 roku był właścicielem dworku jak i stawów rybnych.
Oto strona z apelem o pomoc jak i zdjęciami.

http://www.kessel.co.uk/history/

Martin, bo tak ma na imię wnuk Alberta, niestety nie zna języka polskiego. Jeżeli cokolwiek wiecie od swoich przodków na temat jego rodziny a znacie dobrze język angielski to prosimy do niego napisać. Jeżeli nie znacie języka to my pomożemy. Wystarczy napisać do nas maila.

Z tego co mi napisał w mailu, w jego rodzinie nie mówiło się i historii rodziny. Tym samym nie wie dlaczego dziadek sprzedał posiadłość i dlaczego emigrowali.

To jego drzewko. Jest bardzo skromne.
Pomóżmy mu je powiększyć. Poszukajcie zdjęć w starych albumach.

Czekamy na Waszą pomoc.

Pozdrawiam
Joanna

Drzewko.

Jako że nasz blog stąpa małymi kroczkami, nowych informacji jak na razie brak,
postanowiliśmy udostępnić wam nasze drzewko. Program "Genealogia pl.exe" w którym możemy
przeglądać dane, plik "bogdan.ged", który te dane zawiera oraz folder z kilkunastoma zdjęciami
można pobrać TU.

Program jest prosty, więc nie będę się rozpisywał jak go używać lecz kilka informacji dla ułatwienia podam.

Po ściągnięciu i zapisaniu na dysku pliku "drzewko.rar" z podanego linku i rozpakowaniu go,
należy zainstalować program "genealogia pl.exe. Po instalacji otwieramy plik "bogdan.ged".
-----------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------
Tak wygląda strona która otworzy się po uruchomieniu pliku.
Dałem siebie jako osobę główną, ale tu jest dowolność, wystarczy kliknąć prawym klawiszem myszki
(pkm) na osobie która akurat jest pod ołówkiem i zaznaczyć w menu rozwijanym "ustaw jako osobę
główną" następnie kliknąć "zapisz" a przy każdym następnym otwarciu programu od tej osoby
będziemy mogli przeszukiwać nasze drzewko.

Po prawej stronie osoby głównej znajdują się jej przodkowie, po lewej potomkowie.
Klikając na pasku na ikonkę "Raport" następnie wybierając "Tablica" możemy podejrzeć tablicę
przodków lub potomków a następnie ją wydrukować.
Klikając na ołówek otwieramy formatkę w której możemy edytować wszystkie dane osoby którą akurat
przeglądamy, datę urodzenia, miejsce urodzenia, ślub, rodzeństwo itd .

Wielu informacji nam brakuje, mogą też być jakieś błędy w związku z tym prosimy o sygnały jeżeli
takie błędy ktoś znajdzie. Prośba również o uzupełnianie danych waszych lub znanych wam osób.
Czekamy na informację.
Twórzmy to drzewko razem.

Bogdan.

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Znalezione w necie:
Na stronie Narodowe Archiwum Cyfrowe  znalazłam zdjęcia z Dębe.(Oczywiście z Dębego jak nam w komentarzu napisał Muszu. Dziękujemy. My lokalni wiemy jak Dębe odmieniać, Asia też już wie.)
Bogdan.

 

Zdjęcia pochodzą z Ilustrowanego Kuriera Codziennego

 

Stary dom związany z okresem walk w 1831 roku.

 

Droga przez wieś

Jeżeli ktoś jest zainteresowany tymi zdjęciami to zapraszam na stronę NAC.

Jednocześnie zwracamy się z prośbą do mieszkańców naszych miejscowości o dzielenie się z innymi starymi fotografiami z rodzinnych albumów. 

Wystarczy napisać do mnie lub Bogdana.

Joanna

Napisali o nas

Tygodnik "Co słychać"

Kliknij, by powiększyć.

Dziękujemy Panie Jacku za zainteresowanie się naszym blogiem i zachęcanie innych do współtworzenia go.
Jesteśmy z Bogdanem otwarci na wszystkie Państwa historie rodzinne.
Niemniej przeto dodam pewne sprostowanie do artykułu: otóż ja ( Joanna) nie jestem z Dębego. Mieszkam w Olsztynie- tym na północy kraju a z Dębem, Olesinem, Aleksandrówką powiązane są moje losy ,właśnie po przez tożsamość rodową, historię rodziny.

Zastanówmy się chwilę nad swoją rodziną i przodkami. Weźmy kawę i usiądźmy chwilę przed komputerem.
Co by było, gdyby los zabrał ich wcześnie? Odpowiedź prosta- nie byłoby nas, naszych dzieci, wnuków.
Życie jednej osoby- to życie wielu następnych pokoleń. Mając ten blog do dyspozycji oddajmy im hołd chociażby samymi wspomnieniami o nich, starymi zdjęciami, które zachowały się z pożogi wojny jednej i drugiej, z zapamiętanych z dzieciństwa opowieści dziadków. Nam następnym pokoleniom jest obojętne czy nasz pradziadek pobił się z sąsiadem o krowę, czy nie. Liczy się to, że WIEMY o tym i o tym możemy opowiedzieć następnym pokoleniom - Oczywiście  to tylko parafraza - My z Bogdanem dzielimy się tym co mamy. Czekamy teraz na Was.

Ta strona ma przewagę nad innymi stronami o rodach, taką, że nie ograniczamy się do jednego czy dwóch nazwisk. Po za tym nie ma w całym kraju takiej strony, która skupiałaby historie tylu rodów co ta.

W galeriach starych zdjęć możecie odkryć nieznane wam zdjęcia na których są wasi przodkowie. Zajrzyjcie koniecznie.

A ja któregoś dnia opowiem wam dlaczego w pewnym czasie, za okupacji niemieckiej, wszyscy mieszkańcy gminy nosili.......jarmułki na głowach.

Pozdrawiam
Joanna

Olesin 

Nasz pierwszy Gość.

Miło nam powitać na naszym blogu Monikę Tkaczyk zd. Karolkiewicz. Korespondujemy
z Moniką już jakiś czas, wymieniamy informację i przyszedł wreszcie czas aby się ujawniła. Monika również poszukuje wiadomości na temat Tkaczy/Tkaczyków, jak na razie
wspólnych przodków nie widzimy, ale kto wie co się okaże jak "wrócimy się w czasie".

Oddajemy jej głos.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

W kolejnym albumie chciałabym przedstawić historię rodziny mojego męża Waldka. Niestety czasem historie rodzinne nie są proste. Ja sama zajmuję się genealogią już prawie od 10 lat. Udało mi się krok po kroku odtworzyć historię rodziny Karolkiewiczów aż do 1800 roku. W przypadku Tkaczyków jest troszkę trudniej.

 Aleksander Tkaczyk (Tkacz) - dziadek mojego męża urodził się 27 lutego 1914 roku w Cisiu jako syn Józefa Tkacza lat 42 i Marianny z Dąbrowskich, Około 1920 roku cała rodzina przeszła na wiarę mariawicką. Aleksander ożenił się z katoliczką Genowefą Dębską (urodzoną we wsi Nowiny - obecnie na terenie Cisia). Niestety jego życie zbyt szybko dobiegło końca - 27 kwietnia 1943 roku w wieku 29 lat zginął tragicznie w Cisiu, broniąc
swojego brata został pchnięty nożem. Pozostawił ciężarną żonę. Tuż po jego śmierci na świat przyszedł tata Waldka - Włodzimierz. W 1948 roku Genowefa wyszła powtórnie za mąż za Kazimierza Okrzeję z Wielgolasu Brzezińskiego.
 Będziemy wdzięczni za pomoc w zidentyfikowaniu osób na zdjęciach i ewentualne informacje o rodzinie Tkaczy/Tkaczyków.

Album Moniki

Tu możecie zobaczyć drzewko Waldka Tkaczyka, męża Moniki.

Kontakt z Moniką monikatk@poczta.onet.pl

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przyłączamy się z Asią do prośby Moniki.

Bogdan.

Miros kontra Mirosz

Dlaczego na dokumentach pojawia się nazwisko Mirosz i Miros dla tej samej osoby?
Dziś już znam odpowiedź.
Prawdziwe nazwisko to MIROSZ ale przed wojną na terenach Olesina i Dębego nie wymawiało się "z"- to była forma gwary.
Na dywanik leżący na podłodze i na który potocznie, po dziś dzień mówimy szmaciak, mówiło się tam smaciak.
Tak samo było z nazwiskiem. Pisano Mirosz a wymawiano Miros. Gdzieś, ktoś w dokumentach napisał tak jak usłyszał.

 

Zastanawiamy się z Bogdanem jak Wam przekazać drzewka. Mamy tak wiele brakujących danych, że wasza pomoc w uzupełnianiu jest nieodzowna.

Pozdrawiam

Joanna

Album Pawła

Kolejny album powędrował do naszej galerii. Tym razem Paweł Ostrowski dołączył do nas przesyłając zdjęcia swojego dziadka i babci.-Stanisława i Czesławy Ostrowskich.

Jednocześnie prosimy o pomoc w zidentyfikowaniu pozostałych osób na zdjęciach.

A tu: Wejście do albumu Pawła

Zaproszenie

Zapraszamy do naszego projektu:

 

Nie obawiaj się. Napisz. Czekamy na ciebie.

Joanna

Zaczynamy

Na razie na zasadzie testów.
Nasza galeria zebranych albumów jest dostępna na stronie:
Strona z galerią
Zapraszamy do odwiedzenia.

W każdym albumie pod zdjęciem jest numer. Jeżeli rozpoznasz kogoś, kto nie został zidentyfikowany to napisz do nas. Bardzo nam to pomoże.
Po lewej stronie są plakietki z osobami, które udało nam się odnaleźć.
Po wyświetleniu osoby, można obejrzeć wszystkie zdjęcia gdzie ta osoba jest. To ułatwia szukanie. Staramy się, aby zdjęcia były dużej rozdzielczości tak by każdy mógł sobie zapisać na komputerze i potem dać do fotografa i uzupełnić swoje albumy.

Już dwie osoby odnalazły zdjęcia, na których są ich przodkowie, chociaż nie wiedzieli o istnieniu takich zdjęć.

Kobiety oznaczane są panieńskimi nazwiskami.

Co jakiś czas tutaj będziemy wrzucać nowinki, które uda się nam zdobyć.

Największa pracę wykonuje Bogdan Ostrowski- to jemu należą się największe DZIĘKUJE