Olesin

Jak się żyło w Olesinie po wojnie?
Ciężko, ale potrafiliśmy się śmiać i bawić.

Czy to już lato..czy jeszcze wiosna

Bożenka i Grażynka

A to wcześniejsze zdjęcie.
Tak bawili się nasi dziadkowie.

Jak dziadkowie, kościół stawiali..... cd..

Kościół już mamy, czas na chór.


Cóż warty kościół bez chóru własnego, pomyśleli parafianie z Dębego i wzięli się do roboty. Wybrali kilkoro młodych, prężnych, potrafiących grać i śpiewać i tak oto powstał chór jak się patrzy. Właśnie, jak się patrzy bo jak śpiewali już niestety nie usłyszymy. Wśród chórzystek jest jedna z naszych krewnych z Malesów, Marianna Malesa córka Jana z Wielgolasu. Pierwsza z lewej w pierwszym rzędzie (złożone ręce) to ona.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------

Dostaliśmy to zdjęcie od Tadeusza Szuby, wnuka Marianny Malesy, ponad rok temu. Tak naprawdę nikt nie jest pewien czy jest to chór z Dębego czy może z Glinianki.  Zdjęcie, sądząc po tle, zostało zrobione
niemal na 100 procent w Dębem. Być może ktoś ma również takie zdjęcie w babcinych zbiorach i posiada informacje kto jeszcze w tym chórze śpiewał.
Pomoc bardzo mile widziana.

A tu Marianna w naszym drzewku wraz z mężem Wiktorem Jackowiczem.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------


Pozdrawiam Bogdan.

Malesowie

Zdjęcie z rodzinnego albumu Janiny Malesy
Lata 50-60-te ub.w.

Personalnie od lewej:
1- Przystojny młody mężczyzna...to Henryk Malesa
2- Pani w granatowej sukience ... osoba niezidentyfikowana
3- Rozkoszna dziewczynka w czerwonym fartuszku, trzymająca różowy woreczek... osoba niezidentyfikowana.

4- Młoda dziewczyna z długimi włosami...to Janina Malesa
5- Mały chłopiec, nieśmiało dłubiący w nosku i pilnowany by nie spadł..... to Andrzej Malesa
6- Smutna dziewczyna z żółtą kokardą we włoskach, śmiało patrząca w obiektyw....to Gabrysia Malesa
7- Za nią, uśmiechnięty....Gustaw Malesa
8- Pani pilnująca, by mały chłopczyk nie spadł z wozu .....to Zofia Malesa
9- Głowa rodziny.... Józef Malesa

Jak widzicie postacie 2,3  ....są nierozpoznane.

A Wy? Rozpoznajecie?

Joanna
Ps: pokolorowane w celu łatwiejszej identyfikacji. Kolory nie mają odzwierciedlenia historycznego.

Kiedy świeci słoneczko......

Kiedy świeci słoneczko
to na łące nad rzeczką
świerszcze stroją skrzypeczki
do wiosennej poleczki.

Dylu,dylu już grają
grube bąki śpiewają,
myszki tańczą poleczkę
sapią przy tym troszeczkę.

A trzy małe biedronki nie chcą tańczyć tej polki
i czekają na walca, aby tańczyć na palcach.

Z rodzinnego Albumu Grażynki Ostrowskiej...
Mała Anetka in color

"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci" Wisława Szymborska

Nie pozwólmy by o NICH zapomniano.
Piszcie swoje wspomnienia o tych, którzy odeszli.
Dołączcie do nas !!!

Każda Wasza uwaga jest cennym skarbem dla potomnych.

Czekamy na Was !!!

Malesa Piotr cd.

O Piotrze pisałem już wcześniej, ale muszę jeszcze wrócić do niego ponieważ udało mi się dotrzeć do dokumentu, a konkretnie do aktu ślubu z 1775 roku z którego to możemy się dowiedzieć kim była jego pierwsza żona.
Dokument oczywiście jest po łacinie i trudno mi odczytać jej nazwisko ale wydaje mi się, że nazywała się
Marianna Wronka.
-----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------
I znowu prośba o pomoc przy tłumaczeniu tego aktu.

Bogdan.

Malesa Piotr cd

Bardzo dziękuję Halusi (księga gości) za próbę tłumaczenia aktu małżeństwa Piotra i Anny.
 -----------------------------------------------------------------------------

 -----------------------------------------------------------------------------
Dzięki niej i pomocy osób z forum genealogicznego, akt ten możemy odczytać a brzmi on tak:
------------------------------------------------------------------------------
Ten sam jak wyżej, poprzedziwszy trzema zapowiedziami w kolejne trzy niedziele zatwierdziłem religijne małżeństwo pomiędzy pracowitym Piotrem Malesą, wdowcem w Wielgolasu, parafii Glinik* i Anną Dembszczonką, panną. Obecni świadkowie: Szczepan Bartnicki z Wielgolasu, Kazimierz Dembski z Żurawki.
--------------------------------------------------------------------------------
Jak widać Piotr był wdowcem, być może uda się odnaleźć jakieś dokumenty i dowiedzieć się jak nazywała się jego pierwsza żona.Z moich ustaleń wynika że Piotr miał trzech braci a jego ojciec nazywał się Marcin. Ale ciężko będzie już dotrzeć do jakichkolwiek dokumentów dotyczących Marcina.


Bogdan.

Malesa Piotr

Najstarszy znany mi Malesa z odnalezionych dokumentów to Piotr. Jest to mój prapraprapradziadek, który pochodził z Wielgolasu. Jak widać na jego stronie z naszego drzewka niestety brak jest daty urodzenia, ponieważ nie dotarłem jeszcze do żadnego dokumentu który by o tym mówił.

----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

Dotarłem natomiast do jego aktu małżeństwa. Jest po łacinie niestety ale można odczytać nazwisko Malesza i Dembszczanka, czyli Piotr Malesa i Anna Dębska z Żurawki, którzy to pobrali się w 1786 roku, czyli 227 lat temu ten ślub się odbył.

----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

 Jeżeli ktoś potrafi odczytać treść aktu, proszę o pomoc.

Bogdan.

Malesa

Tak troszkę na gwiazdkę dostaliśmy kilka starych zdjęć od Tadeusza Szuby z którym jestem spokrewniony w linii Malesów. Mamy wspólnego prapradziadka Józefa Malesę a nasi pradziadkowie Józef (mój) i Jan (Tadeusza) byli rodzonymi braćmi.Dzięki Tadeuszowi doszło do naszego drzewka kilkanaście nowych osób i dużo wartościowych informacji. Oto jedno ze zdjęć z albumu Tadeusza.

---------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------
Fotografia przedstawia Agnieszkę Malesę i Antoniego Jackowicza, parę kochających się ludzi, którym II wojna zamknęła drogę do szczęścia. Antoni zginął w pierwszych dniach wojny a Agnieszka pozostała sama, nigdy nie wyszła za mąż.
Link do albumu.

Bardzo dziękujemy za zdjęcia i cenne informacje. 

Korzystając z okazji przyłączam się do życzeń Asi, niech te Święta Bożego Narodzenia będą spokojne
a Nowy 2013 Rok żeby przynosił tylko dobre rzeczy.

Bogdan.

Kąty Mrowiskie, Kąty Dębskie.

Indeksując akta urodzeń z parafii w Długiej Kościelnej od 1826 roku prawie do końca XIX wieku,napotykam nazwy miejscowości, które już nie istnieją. Są to Kąty Mrowiskie i Kąty Dębskie.
Zastanawiałem się czasem gdzie te Kąty były. Natknąłem się na Atlas Królestwa Polskiego z 1826 roku
i sprawa się wyjaśniła.

---------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------

Jak widać na mapie Kąty Dębskie to dzisiejsze Mrowiska, Chobot, Desno, Krzewina.
W jednym z aktów możemy przeczytać :

----------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

"Działo się we wsi Długa Kościelna dnia 4.08.1828 roku o godzinie szóstej po południu.Stawił się Franciszek Malesa włościan w Kątach Dębskich zwanych Mrowiska w pokomornym zostający .....  ."

Jak widać obydwie nazwy, Kąty Dębskie i Mrowiska funkcjonowały jednocześnie do 1845. Po tym roku nazwa Kąty Dębskie nie pojawia się już, zostają tylko Mrowiska.

Podobna sytuacja jest z Kątami Mrowiskimi. Nazwa Olesin pojawia się w 1847 roku i funkcjonuje do dziś, natomiast nazwa Kąty Mrowiskie po roku 1862 już nie występuje.

Zachęcam do obejrzenia tego atlasu, wielu miejscowości jeszcze wtedy nie było,zmieniły się też nazwy niektórych.
Kiedyś OKONIEW  dziś OKUNIEW
kiedyś RZACHTA   dziś RZAKTA

Atlas Królestwa Polskiego, składający się z 8 map geograficznych, z których każda wystawia jedno Województwo, jest to:Krakowskie, Sandomierskie, Kaliskie, Lubelskie, Płockie, Mazowieckie, Podlaskie i Augustowskie

Bogdan.

Olesin

Patrząc na mapę naszego terenu z okresu Powstania Listopadowego z 1831r. nie ma jeszcze na niej miejscowości Olesin. Teren ten należy do dóbr majątku Dębe Wielkie, rosną tu bory dawniej \\"Puszczy Dębskiej\\". Jest tylko zaznaczone gospodarstwo zwane \\"Kąty\\". Pierwsza nazwa miejscowości Kąty Mrówcze (zwano też Mrówiska Kąty) pojawia się po nadaniu ziemi włościanom na mocy \\"najwyższego ukazu\\" z 12.02.1864r. Nadano ziemię, a potem nabywano. Pojawiły się nazwiska tych, którzy wykarczowali bory i zasiedlili tę miejscowość. Są to: Jan Grabowski, Jan Malesa, Franciszek Walesiak, Piotr Kuciński, Lesiński, Miros, Piotrkowicz, Jackiewicz, Książek, Tkacz i inni. Nazwa Olesin pojawia się po 1887 r, posiada już 22 gospodarstwa i 2 folwarki. Dzieli się na przysiółki - oto ich nazwy: Olesin Dolny, Olesin Mały (zwany też Olesinkiem - był to folwark p. Rozena), Olesin Górny oraz Olesin Duży (był to folwark rosyjskiego pułkownika, a może generała, majątek ten nabył potem senator p. J. Zagleniczny). Oto kilka ciekawostek dotyczących Olesina: 1. bitwa pod Dębem Wielkim w 1831r. była rozegrana częściowo na polach Olesina. 2. w okresie Powstania Styczniowego powstańcy stoczyli potyczkę z wojskiem carskim, trzech czy czterech powstańców powiesili rosjanie przy drodze do Cezarowa (dzięki p.Piotrkowiczom dowiedziałem się o miejscu pochówku tych żołnierzy, stał tam przed laty krzyż). 3. właściciel \\"Olesinka\\" p.Rozen (wyznania mojrzeszowego) założył szkołę początkowego nauczania - tu podjęła pierwszą swą pracę nauczycielki, niezapomniana Józefa Fiałkowska. 4. gospodarz Tkacz był w Komitecie Budowy Kościoła w Dębem W., a rosjanin -właściciel folwarku ufundował obraz Matki Boskiej Częstochowskiej (znajduje się w zakrystii naszego kościoła). 5. Senator J.Zagleniczny (jeden z pierwszych w kraju) zmeliorował swój majątek, założył \\"letnisko szkolne\\", w którym uczyła się i wypoczywała warszawska młodzież w okresie letnim z Gimnazjum J.Zamoyskiego z Warszawy z ul.Smolnej. Podarował sadzonki drzew, które młodzież z dębskiej szkoły posadziła na naszym cmentarzu. Senator i p.B.Książek byli chrzestnymi sztandaru O.S.P. w Dębem Wielkim.
----------------------------------------------------------------------------------
Tekst powyższy zaczerpnąłem ze strony pana Bramowskiego (autorem tekstu jest pan Majszyk), który bardzo ciekawie prezentuje historię naszego regionu.
Jednak jeżeli chodzi o pierwsze wzmianki o Olesinie,znalazłem wpis w metryce urodzeń z 1847 roku, który mówi że Stanisław Jackiewicz ojciec chrzestny dziecka, mieszka w Olesinie, czyli w 1847 roku nazwa Olesin już funkcjonowała.

Oto fragment tego aktu urodzenia.

--------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

W 1849 pojawia się nazwa "Kolonia Olesin"

---------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

W tym samym roku pojawia się bardzo ciekawy akt urodzenia z którego można się dowiedzieć o wieczystym posiadaczu Kolonii Olesin, Kazimierz Mroczek.

----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

Wracając do tekstu pana Majszyka o uwłaszczeniu z 1864 roku, pojawia się nazwisko Tkacz, był to Piotr Tkacz (Tkaczyk) syn Michała. Jeżeli zachowała się mapa Olesina z tego okresu a była (wiem gdzie szukać),to poznamy kto, ile i gdzie tej ziemi dostał.Nie na próżno mówiono, to "Tkaczowizna", to "Mirosowizna".
Od właściciela Olesinka ROZENA posiadłość odkupił Józef Malesa, mój pradziadek za ..... zł. Wiem za ile bo odnalazłem dokumenty a w Komitecie Budowy Kościoła w Dębem Wielkim był Tkacz Paweł, prapradziadek mój.

Wszystko to ciekawe jest, zastanawia mnie rzecz następująca, dlaczego OLESIN?, od czego ta nazwa się wzięła?
Oles - Oleś, Oleś - Aleksander?

Czy w tym kierunku szukać, czy na cześć jakiegoś Aleksandra powstała nazwa Olesin?
.

Pozdrawiam Bogdan.

Trochę historii

-->

Osłabienie imperium rosyjskiego wstrząsami rewolucji 1905 roku stworzyło korzystne warunki dla rozwoju życia politycznego, społecznego i religijnego. Jesienią tego roku do Kazimierza Wysockiego, urzędnika kolejowego na stacji w Dębem, zgłosiła się delegacja wsi Wielgolas w osobach Antoniego Szostaka i Franciszka Malesy i oznajmiła, że życzeniem wsi Wielgolas jest podjąć trud zbudowania świątyni pańskiej. Wybór miejsca nie nastręczał żadnych kłopotów. Zdaniem wszystkich przyszłych parafian kościół powinien stanąć w miejscu starej karczmy. Jak czytamy w kronice pisanej przez Kazimierza Wysockiego "Przyszłym parafianom chodziło o to, żeby mieć przed Stwórcą tę zasługę, że zburzyli budynek, w którym mieściło się zło i grzech, a wznieśli świątynię Bogu." Jednak okazuje się, że podobnie jak Dobro tak i Zło jest wciąż obecne w naszym życiu - kilkadziesiąt lat później w pobliżu kościoła postawiono nową karczmę. Dodatkowym argumentem za budową świątyni w tym miejscu było to, że było to miejsce uświęcone walką za wolność. Przy kopaniu fundamentów znaleziono wiele kul armatnich. Inicjatywa Wielgolasu znalazła silne poparcie u właścicielki majątku Dębe Wandy Chroszczewskiej. Wkrótce powstał komitet budowy do którego należeli: Szostak, Malesa i Świtkowski z Wielgolasu, Wysocki, Ładno, Bartnicki z Dębego, Książek z Aleksandrówki, Tkacz z Olesina, Kobza z Rysia, Gańko z Kobiernego oraz weteran 1863 - Napoleon Kosiński. Na czele stanął właściciel majątku Ruda hr. Starzeński, który załatwił wszystkie formalności z administracją rosyjską. Inicjatywa spotkała się z przychylnością Metropolity Warszawskiego Chrościak Popiela. Projekt kościoła przygotował znany architekt - Józef Dziekoński, roboty murarskie wykonał majster murarski Biesseu. Dzięki ofiarności parafian roboty nie były nigdy przerwane i już w 1906 odbyła się ceremonia założenia kamienia węgielnego, której dokonał dziekan miński ks. Kazimierz Sobolewski. W trzy lata po zawiązaniu Komitetu można już było prosić o konsekrację nowego kościoła. Upragniony ten dzień nastąpił 26 sierpnia 1908 roku. Konsekracji dokonał ks. biskup sufragan warszawski K. Ruszkiewicz. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Zaręba, który przybył do parafii w 1913 roku. Bardzo znamienny dla tamtych czasów był sam porządek działań. Chłopi zwrócili się do inteligenta pracującego, razem wybrali na przewodniczącego komitetu ziemianina. Do gotowego już kościoła zaprosili księdza. (na podst. art. ks. Zbigniewa Skiełczyńskiego) 

Joanna