Jak dziadkowie, kościół stawiali..... cd..

Kościół już mamy, czas na chór.


Cóż warty kościół bez chóru własnego, pomyśleli parafianie z Dębego i wzięli się do roboty. Wybrali kilkoro młodych, prężnych, potrafiących grać i śpiewać i tak oto powstał chór jak się patrzy. Właśnie, jak się patrzy bo jak śpiewali już niestety nie usłyszymy. Wśród chórzystek jest jedna z naszych krewnych z Malesów, Marianna Malesa córka Jana z Wielgolasu. Pierwsza z lewej w pierwszym rzędzie (złożone ręce) to ona.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------

Dostaliśmy to zdjęcie od Tadeusza Szuby, wnuka Marianny Malesy, ponad rok temu. Tak naprawdę nikt nie jest pewien czy jest to chór z Dębego czy może z Glinianki.  Zdjęcie, sądząc po tle, zostało zrobione
niemal na 100 procent w Dębem. Być może ktoś ma również takie zdjęcie w babcinych zbiorach i posiada informacje kto jeszcze w tym chórze śpiewał.
Pomoc bardzo mile widziana.

A tu Marianna w naszym drzewku wraz z mężem Wiktorem Jackowiczem.

-------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------


Pozdrawiam Bogdan.

"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci" Wisława Szymborska

Nie pozwólmy by o NICH zapomniano.
Piszcie swoje wspomnienia o tych, którzy odeszli.
Dołączcie do nas !!!

Każda Wasza uwaga jest cennym skarbem dla potomnych.

Czekamy na Was !!!

Malesa Piotr cd

Bardzo dziękuję Halusi (księga gości) za próbę tłumaczenia aktu małżeństwa Piotra i Anny.
 -----------------------------------------------------------------------------

 -----------------------------------------------------------------------------
Dzięki niej i pomocy osób z forum genealogicznego, akt ten możemy odczytać a brzmi on tak:
------------------------------------------------------------------------------
Ten sam jak wyżej, poprzedziwszy trzema zapowiedziami w kolejne trzy niedziele zatwierdziłem religijne małżeństwo pomiędzy pracowitym Piotrem Malesą, wdowcem w Wielgolasu, parafii Glinik* i Anną Dembszczonką, panną. Obecni świadkowie: Szczepan Bartnicki z Wielgolasu, Kazimierz Dembski z Żurawki.
--------------------------------------------------------------------------------
Jak widać Piotr był wdowcem, być może uda się odnaleźć jakieś dokumenty i dowiedzieć się jak nazywała się jego pierwsza żona.Z moich ustaleń wynika że Piotr miał trzech braci a jego ojciec nazywał się Marcin. Ale ciężko będzie już dotrzeć do jakichkolwiek dokumentów dotyczących Marcina.


Bogdan.

Ślub Stanisława i Rozalii.

Działo się w Gliniance dnia siódmego lutego tysiąc dziewięćset dziewiątego roku .................  .

Rodzice mojej babki Anieli, pobrali się w 1909 roku. Stanisław Kobza z Rzakty syn Jana i Teresy z Boguckich i Rozalia Świtkowska z Wielgolasu Duchnowskiego córka Franciszka i Maryanny ze Śmiechów, powiedzieli sobie "tak". Akt ich ślubu jest po rosyjsku, widać który to był rok, zabory. Jeżeli ktoś z czytających bloga zna dobrze rosyjski i znajdzie czas na przetłumaczenie aktu ślubu będziemy bardzo wdzięczni.

----------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

To moi pradziadkowie.

 ---------------------------------------------------------------------------------

Jako że, dziś sobota przedświąteczna, życzę wszystkim zaglądającym tu wesołych, spokojnych i radosnych Świąt Wielkanocnych i oczywiście mokrego Śmigusa-dyngusa .

Pozdrawiam Bogdan.

Stanisław i Rozalia Kobza.

Stanisław Kobza.

To mój pradziadek, ojciec mojej babci Anieli Ostrowskiej zd. Kobza, zmarł w 1959 roku oczywiście nie pamiętam go bo jeszcze mnie "tu" nie było.
------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

 Pochodził z miejscowości która się nazywa Rzakta.

Napisałem do administratora strony internetowej Rzakty i dowiedziałem się że w tamtejszej parafii Glinianka są dokumenty z przed trzystu (300) lat, więc źródło informacji jest imponujące.Może ktoś z rodziny Kobzów z Rzakty odezwie się do nas i wspólnie ustalimy czy miał rodzeństwo, jak nazywał się jego ojciec a mój prapradziadek. Zapraszam.

Chcę też przedstawić moją prababcię Rozalię Kobzę z domu Świtkowską, żonę Stanisława. Urodziła się w Wielgolesie 30.09.1889 roku. Jedyne jej zdjęcie jakie posiadam to zdjęcie z Kennkarty, myślę że już mało takich dokumentów się zachowało.

----------------------------------------------------------------------------------

 

----------------------------------------------------------------------------------

 

---------------------------------------------------------------------------------

 Bogdan.

Nasz pierwszy Gość.

Miło nam powitać na naszym blogu Monikę Tkaczyk zd. Karolkiewicz. Korespondujemy
z Moniką już jakiś czas, wymieniamy informację i przyszedł wreszcie czas aby się ujawniła. Monika również poszukuje wiadomości na temat Tkaczy/Tkaczyków, jak na razie
wspólnych przodków nie widzimy, ale kto wie co się okaże jak "wrócimy się w czasie".

Oddajemy jej głos.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

W kolejnym albumie chciałabym przedstawić historię rodziny mojego męża Waldka. Niestety czasem historie rodzinne nie są proste. Ja sama zajmuję się genealogią już prawie od 10 lat. Udało mi się krok po kroku odtworzyć historię rodziny Karolkiewiczów aż do 1800 roku. W przypadku Tkaczyków jest troszkę trudniej.

 Aleksander Tkaczyk (Tkacz) - dziadek mojego męża urodził się 27 lutego 1914 roku w Cisiu jako syn Józefa Tkacza lat 42 i Marianny z Dąbrowskich, Około 1920 roku cała rodzina przeszła na wiarę mariawicką. Aleksander ożenił się z katoliczką Genowefą Dębską (urodzoną we wsi Nowiny - obecnie na terenie Cisia). Niestety jego życie zbyt szybko dobiegło końca - 27 kwietnia 1943 roku w wieku 29 lat zginął tragicznie w Cisiu, broniąc
swojego brata został pchnięty nożem. Pozostawił ciężarną żonę. Tuż po jego śmierci na świat przyszedł tata Waldka - Włodzimierz. W 1948 roku Genowefa wyszła powtórnie za mąż za Kazimierza Okrzeję z Wielgolasu Brzezińskiego.
 Będziemy wdzięczni za pomoc w zidentyfikowaniu osób na zdjęciach i ewentualne informacje o rodzinie Tkaczy/Tkaczyków.

Album Moniki

Tu możecie zobaczyć drzewko Waldka Tkaczyka, męża Moniki.

Kontakt z Moniką monikatk@poczta.onet.pl

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przyłączamy się z Asią do prośby Moniki.

Bogdan.

Znalezione na mapie

Mapa wydana przez Wojskowy Instytut Geograficzny Warszawa 1937.

Miłego przeglądania
Joanna
Kliknij na zdjęcie i powiększ:

 

 

 

 

 

Trochę historii

-->

Osłabienie imperium rosyjskiego wstrząsami rewolucji 1905 roku stworzyło korzystne warunki dla rozwoju życia politycznego, społecznego i religijnego. Jesienią tego roku do Kazimierza Wysockiego, urzędnika kolejowego na stacji w Dębem, zgłosiła się delegacja wsi Wielgolas w osobach Antoniego Szostaka i Franciszka Malesy i oznajmiła, że życzeniem wsi Wielgolas jest podjąć trud zbudowania świątyni pańskiej. Wybór miejsca nie nastręczał żadnych kłopotów. Zdaniem wszystkich przyszłych parafian kościół powinien stanąć w miejscu starej karczmy. Jak czytamy w kronice pisanej przez Kazimierza Wysockiego "Przyszłym parafianom chodziło o to, żeby mieć przed Stwórcą tę zasługę, że zburzyli budynek, w którym mieściło się zło i grzech, a wznieśli świątynię Bogu." Jednak okazuje się, że podobnie jak Dobro tak i Zło jest wciąż obecne w naszym życiu - kilkadziesiąt lat później w pobliżu kościoła postawiono nową karczmę. Dodatkowym argumentem za budową świątyni w tym miejscu było to, że było to miejsce uświęcone walką za wolność. Przy kopaniu fundamentów znaleziono wiele kul armatnich. Inicjatywa Wielgolasu znalazła silne poparcie u właścicielki majątku Dębe Wandy Chroszczewskiej. Wkrótce powstał komitet budowy do którego należeli: Szostak, Malesa i Świtkowski z Wielgolasu, Wysocki, Ładno, Bartnicki z Dębego, Książek z Aleksandrówki, Tkacz z Olesina, Kobza z Rysia, Gańko z Kobiernego oraz weteran 1863 - Napoleon Kosiński. Na czele stanął właściciel majątku Ruda hr. Starzeński, który załatwił wszystkie formalności z administracją rosyjską. Inicjatywa spotkała się z przychylnością Metropolity Warszawskiego Chrościak Popiela. Projekt kościoła przygotował znany architekt - Józef Dziekoński, roboty murarskie wykonał majster murarski Biesseu. Dzięki ofiarności parafian roboty nie były nigdy przerwane i już w 1906 odbyła się ceremonia założenia kamienia węgielnego, której dokonał dziekan miński ks. Kazimierz Sobolewski. W trzy lata po zawiązaniu Komitetu można już było prosić o konsekrację nowego kościoła. Upragniony ten dzień nastąpił 26 sierpnia 1908 roku. Konsekracji dokonał ks. biskup sufragan warszawski K. Ruszkiewicz. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Zaręba, który przybył do parafii w 1913 roku. Bardzo znamienny dla tamtych czasów był sam porządek działań. Chłopi zwrócili się do inteligenta pracującego, razem wybrali na przewodniczącego komitetu ziemianina. Do gotowego już kościoła zaprosili księdza. (na podst. art. ks. Zbigniewa Skiełczyńskiego) 

Joanna