Na wiosnę..pójdziemy na spacer

Może będzie stał przydrożny fotograf i zrobimy sobie zdjęcie na pamiątkę?
Tak jak siostry Frelak.

Od lewej: Krzyś Ostrowski, Janina z domu Frelak, Włodek Ostrowski i Eugenia z domu Frelak
Zdjęcie zrobione na początku lat 50-tych ubiegłego wieku.

Koloryzacja moja.
Joanna

Wiosno?.....

...No gdzie ty jesteś.

A jak już nadejdzie to czy jesteśmy przygotowani?

"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią im się płaci" Wisława Szymborska

Nie pozwólmy by o NICH zapomniano.
Piszcie swoje wspomnienia o tych, którzy odeszli.
Dołączcie do nas !!!

Każda Wasza uwaga jest cennym skarbem dla potomnych.

Czekamy na Was !!!

Trzech ich było i każdy z nich to król.

Prośby Trzech Króli

Pierwszy król: - Dzieciątko Boże! Od ludu mego niosę Ci dobrych uczynków złoto a Ty, ludowi memu daj wiarę, o to, jedynie proszę Cię, o to!


Drugi: - Dziecino święta! Z moich miast, wiosek  racz przyjąć modłów woń kadzidlaną, a Ty, o Panie, każ, niech anieli nad mą ojczyzną jako straż staną!

Trzeci: - A ja, o, Panie, niosę Ci mirrę. gorzką, jak mego narodu dola, o, spraw, Dziecino, niech się
rozdzwonią radosnym śpiewem ich chaty, pola!

I klękli kornie możni królowie i poskładali dary na ławie,
a Jezus wyrzekł: - Kocham was wszystkich, błogosławię was, błogosławię!

STEFANJA OTTOWA. 1932r.
pisownia oryginalna

Karnawał czas zacząć.....

a od czego?
Od zgubienia czegoś.......

I tak Wiktor Jackiewicz zgubił kartę na klacz:
1925r.

Ale my się nie damy...my kobiety.....i na karnawał się przygotujemy.
Pomoże nam w tym znana marka kosmetyków.......

Następnie, piękną fryzurę uzyskamy za pośrednictwem wyjątkowego szampoo....ooonu.

I..... idziemy. :)

Pozdrawiam w nowym roku

Joanna

 

Ach !!!! Co to był za ślub!

W zielonym płaszczyku - Eugenia Ostrowska z domu Frelak.

Rozpoznajecie swoich bliskich?
Od lewej:
Kobza Aniela
Sadowski ###
Bogucka Zdzisława
Ostrowski Roman
dziecko: Mioduszewska Teresa
Pan Wojdyga ### 
Frelak Eugenia
Starsza pani: Ostrowska Marcyjanna
Z tyłu: Książek Janina
Trzy osoby z tyłu...nierozpoznane.

Wszystkim naszym czytelnikom i poszukiwaczom przodków....

ŻYCZYMY

 

Joanna z Frelaków
i
Bogdan Ostrowski

Święta Bożego Narodzenia 2013

Tak...tak. To już te święta nadeszły.
Wspólna wigilia, wspólne oczekiwanie na św. Mikołaja i wspólne kolędowanie.
Wszystkim naszym czytelnikom i poszukiwaczom tożsamości rodzinnej....życzymy spokojnych, ciepłych i radosnych świąt.

A gdyby ktoś nie miał pomysłu na prezenty....to reklamy Wam pomogą:
ca.1930

Zapalmy płomień.

Zapalmy dziś płomień dla naszych bliskich, których już z nami nie ma.
Zapalmy dziś płomień dla wszystkich, którzy odeszli i pamiętajmy o nich wszystkich ...
--------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------
... bo to ważne.

Bogdan.

Malesa Piotr cd.

O Piotrze pisałem już wcześniej, ale muszę jeszcze wrócić do niego ponieważ udało mi się dotrzeć do dokumentu, a konkretnie do aktu ślubu z 1775 roku z którego to możemy się dowiedzieć kim była jego pierwsza żona.
Dokument oczywiście jest po łacinie i trudno mi odczytać jej nazwisko ale wydaje mi się, że nazywała się
Marianna Wronka.
-----------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------
I znowu prośba o pomoc przy tłumaczeniu tego aktu.

Bogdan.

PAMIĘTAMY !!!! 1 Sierpnia

Bo ty jesteś moim bohaterem !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 MAJA 1935

W Gazecie Świątecznej z 1935 roku nie poświęcono dużo miejsca obchodom 1 maja.Pierwszy raz w Polsce obchody odbyły się w 1890 roku a od 1950 do dziś jest to święto państwowe.
Oto wycinek z gazety.

-----------------------------------------------------------------------------

 
-----------------------------------------------------------------------------

Tego dnia w 1935 dziadkowie nasi mieli większy problem. Zima wróciła w najlepsze. Jak widać nie tylko dziś mamy różne pogodowe anomalia, zdarzały się również dawniej.

----------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------

Żyjąc praktycznie tylko z roli, taka pogoda nic dobrego nie wróżyła. Plony zapowiadały się marnie.

---------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

Bogdan.

Hanna Szeląg Ostrowska.

Zapraszam do obejrzenia kolejnych zdjęć z naszego albumu. Przysłała mi je Hania Szeląg z domu Ostrowska, córka Ryszarda Ostrowskiego, brata mojego dziadka Stefana.

--------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------
Hania ma jeszcze dwie siostry Krystynę i Ewę. Pamiętam je jak przez mgłę kiedy przyjeżdżały na wakacje do dziadka Józefa na Olesin. Obecnie
---------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------
 Hanna mieszka w USA. Krystyna
---------------------------------------------------------------------------

 ---------------------------------------------------------------------------
 mieszka w Polsce a Ewa
----------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------
mieszka w Niemczech.

Serdecznie pozdrawiam moje Cioteczki i zapraszam
do obejrzenia zdjęć.

Bogdan.

Malesa Piotr cd

Bardzo dziękuję Halusi (księga gości) za próbę tłumaczenia aktu małżeństwa Piotra i Anny.
 -----------------------------------------------------------------------------

 -----------------------------------------------------------------------------
Dzięki niej i pomocy osób z forum genealogicznego, akt ten możemy odczytać a brzmi on tak:
------------------------------------------------------------------------------
Ten sam jak wyżej, poprzedziwszy trzema zapowiedziami w kolejne trzy niedziele zatwierdziłem religijne małżeństwo pomiędzy pracowitym Piotrem Malesą, wdowcem w Wielgolasu, parafii Glinik* i Anną Dembszczonką, panną. Obecni świadkowie: Szczepan Bartnicki z Wielgolasu, Kazimierz Dembski z Żurawki.
--------------------------------------------------------------------------------
Jak widać Piotr był wdowcem, być może uda się odnaleźć jakieś dokumenty i dowiedzieć się jak nazywała się jego pierwsza żona.Z moich ustaleń wynika że Piotr miał trzech braci a jego ojciec nazywał się Marcin. Ale ciężko będzie już dotrzeć do jakichkolwiek dokumentów dotyczących Marcina.


Bogdan.

Malesa Piotr

Najstarszy znany mi Malesa z odnalezionych dokumentów to Piotr. Jest to mój prapraprapradziadek, który pochodził z Wielgolasu. Jak widać na jego stronie z naszego drzewka niestety brak jest daty urodzenia, ponieważ nie dotarłem jeszcze do żadnego dokumentu który by o tym mówił.

----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

Dotarłem natomiast do jego aktu małżeństwa. Jest po łacinie niestety ale można odczytać nazwisko Malesza i Dembszczanka, czyli Piotr Malesa i Anna Dębska z Żurawki, którzy to pobrali się w 1786 roku, czyli 227 lat temu ten ślub się odbył.

----------------------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

 Jeżeli ktoś potrafi odczytać treść aktu, proszę o pomoc.

Bogdan.

Marzenia naszych dziadków. Rok 1932

W starym czasopiśmie znalazłam taki oto obrazek zatytułowany " Marzenia ściętej głowy"- w tłumaczeniu dla gimnazjalistów : marzenia, które się nie spełnią.

Czyżby już w 1932 roku, czyli 81 lat temu, wiedzieli, że są to życzenia nierealne dla naszego narodu?

Przeanalizujmy każde życzenie, począwszy od pierwszego z lewej strony:
1- Puste kasy. Nie ma komu dawać społecznych pieniędzy. Nie ma kolejek Ludzie nie potrzebują zasiłków.
2- Ludzie są dla siebie uprzejmi.
3- Dość antysemityzmu w Polsce.
4- Wszyscy komornicy umarli z braku pracy.
5- Wszędzie przyjmują cię do pracy z "otwartymi" ramionami.
6- Brak zawiści między bogatymi i biednymi.
7- Kobiety nie chcą wydawać pieniędzy na bezużyteczną modę.....hahahahaha...to dobre!
8- Szubienica dla darmozjadów i łapówkarzy.
9- Szczęśliwy ojciec to taki, który jest "wypasiony" na golonce, ma gruszki na wierzbie, psa i gromadkę dzieci....no i najważniejsze....swój własny, pełen pieniędzy sejf.


Eh...dziadkowie...żebyście wiedzieli..............


Pozdrawiam
Joanna

Malesa

Tak troszkę na gwiazdkę dostaliśmy kilka starych zdjęć od Tadeusza Szuby z którym jestem spokrewniony w linii Malesów. Mamy wspólnego prapradziadka Józefa Malesę a nasi pradziadkowie Józef (mój) i Jan (Tadeusza) byli rodzonymi braćmi.Dzięki Tadeuszowi doszło do naszego drzewka kilkanaście nowych osób i dużo wartościowych informacji. Oto jedno ze zdjęć z albumu Tadeusza.

---------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------
Fotografia przedstawia Agnieszkę Malesę i Antoniego Jackowicza, parę kochających się ludzi, którym II wojna zamknęła drogę do szczęścia. Antoni zginął w pierwszych dniach wojny a Agnieszka pozostała sama, nigdy nie wyszła za mąż.
Link do albumu.

Bardzo dziękujemy za zdjęcia i cenne informacje. 

Korzystając z okazji przyłączam się do życzeń Asi, niech te Święta Bożego Narodzenia będą spokojne
a Nowy 2013 Rok żeby przynosił tylko dobre rzeczy.

Bogdan.

Coraz bliżej ŚWIĘTA

I tak oto mija kolejny rok tworzenia tego bloga. Owszem, ostatnio trochę przystopowany, ale któż z nas nie ma problemów dnia codziennego? Wtedy wszystko inne idzie na bok.
Nie mniej jednak....
DZIĘKUJEMY, że "byliście" z nami przez ten ostatni rok.
DZIĘKUJEMY za komentarze i maile.

Chcemy Wam życzyć nie tylko spokojnych świąt i szczęśliwego Nowego Roku, ale pragniemy, żeby następny rok był "inny" od tego co mija...INNY, znaczy lepszy.

Niech więc, będzie dla nas LEPSZY, SPOKOJNIEJSZY, ZDROWSZY i....STABILNY.

Pozdrawiamy Wszystkich
Joanna i Bogdan

Na koniec coś słodkiego.
Lukrowane, świąteczne pierniczki z bloga Zapachy kuchni.
Zapraszamy:

http://zapachy-kuchni.blogspot.com/2010/11/lukrowane-pierniczki.html

O czystości dziadów naszych.

Artykuł pochodzi ze strony histmag.org

Jak było na wsi? Nie lepiej niż w mieście.

[...]
Wiejskie chałupy, w których wespół zamieszkiwali ludzie i bydło roiły się od wszelkiego robactwa. Karaluchy, pchły, wszy oraz szczury, na co dzień towarzyszyły swoim żywicielom przenosząc na nich wiele zakaźnych chorób łącznie z dżumą i durem plamistym.
Mieszkańcy myli się rzadko, ograniczając się jedynie do okolic twarzy i rąk.
Starsze pokolenia zwłaszcza w zapadłych kątach np. na Polesiu odznaczały się ogromnym niechlujstwem – dowodził Stanisław Poniatowski – Mycie polegało na rozcieraniu po twarzy wody, wypryskiwanej z ust na podstawione dłonie, szyja ani inne osłonięte części ciała u dorosłych z reguły nigdy nie były myte, wyjąwszy stopy, które latem przy chodzeniu boso po chlewach i stajniach zbyt się zanieczyszczały

Higiena osobista, choroby zakaźne, mycie głowy. Metody, przesądy i zabobony.

Najpopularniejszym środkiem czystości był ług – gęsta mieszanina popiołu i gorącej wody. Nieczęsto natomiast używano mydła, uważając go za niepotrzebny przedmiot bogactwa i zbytku. Ubrań nie zmieniano praktycznie wcale, zdarzało się, że tą samą koszule wkładano kilkakrotnie. Nic zatem dziwnego, że brudni, niedomyci ludzie, miesiącami chodzący w tej samej odzieży, stawali się siedliskiem robactwa, zapadali na świerzb, malarię, czy wreszcie dur brzuszny. Sytuację pogarszał dodatkowo pogłębiający się analfabetyzm, zacofanie, a także ślepa wiara w przesądy i zabobony.
Przesąd, że za wyniesionemi kilku prusakami do sąsiada, gdzie ich niema, wyemigrują wszystkie – pisał Czesław Pietkiewicz – robi to, że we wsi bez prusaków niema ani jednej chatyny. Skoro tylko ktoś postawił zrąb, jeszcze bez sufitu i dachu, już mu sąsiedzi, w tajemnicy jeden przed drugim, niosą po kilka sztuk „narozpłód”, tak, że gospodarz, wnosząc się do nowego domu, spotka tam już zadomowione Prusaki.
Kołtun na XVIII-wiecznym włoskim sztychu. Specyficznym symbolem higieny polskiego społeczeństwa wiejskiego był również kołtun – plątanina nieczesanych i tłustych włosów – który uważano za siedlisko złych demonów i podstępnych duchów. Powszechnie sprzeciwiano się jego obcięciu, czekając aż sam odpadnie, lub też oddawano się w ręce wykwalifikowanych w tym względzie czarowników i guślarzy.
Obcinaniem kołtunów trudnili się zawodowo gonciarze, – odnotowała w swej pracy Anetta Stachoń – czyniąc z tego banalnego zabiegu magiczną i religijną ceremonię. Niektórzy posiadacze kołtunu wierzyli, że chroni on przed chorobami oczu i innymi nieszczęściami.
Warto zaznaczyć, że to przekonanie o szkodliwości mycia głowy było w XIX wieku zjawiskiem masowym. Jeszcze u progu XX stulecia notowano głosy autorytetów medycznych, które stanowczo tego odradzały, w zamian zalecając częste nabłyszczanie, pomadowanie i pudrowanie włosów.
Mycie głowy jest często przyczyna migren lub uporczywego bólu zębów. Aby utrzymać w porządku włosy wystarczy je natłuszczać odrobinę i oczyszczać otrębami lub pudrem ryżowym (…). Kiedy trzeba upiększyć włosy na głowie, należy być bardzo ostrożnym w kwestii mycia. Zamiast tego posypcie przed udaniem się na spoczynek wierzch głowy i między włosami jakimś pudrem wysuszającym i czyszczącym, rankiem zaś usuńcie go grzebieniem.- przestrzegano

Sytuacja zmieniła się dopiero wtedy, gdy w połowie stulecia upowszechniły się łaźnie publiczne i zakłady kąpielowe. Pierwszą tego typu instytucję otworzono w Poznaniu (1840), potem w Warszawie, z czasem również i w innych miastach polskich. Organizowano tam wycieczki ze szkół, fabryk i dziecięcych ochronek. Sporą popularnością cieszyły się również kąpiele w Wiśle, które dla mieszkańców stolicy stały się niemalże rokrocznym rytuałem. Stopniowo odkryto także dobrodziejstwa samodzielnej łazienki, w której synonimami czystości były pachnące wonnymi olejkami mydło i bieżąca woda

*********************
Olbrzymią rolę w popularyzacji tego zagadnienia odegrała Lucyna Ćwierczakiewiczowa, niekwestionowany w tym czasie autorytet w kwestiach kulinarnych. W wydawanych przez siebie kalendarzach i poradnikach, sporo miejsca poświęciła sprawom higieny, zdrowego odżywiania, ubioru i kosmetyków. Powoływała się przy tym na porady znanych i cenionych warszawskich higienistów i lekarzy, tłumaczyła artykuły zachodnioeuropejskich specjalistów, czy wreszcie dzieliła się własnymi doświadczeniami w tej dziedzinie.
Ćwierczakiewiczowa wychodziła z założenia, że należy pozbyć się panujących w społeczeństwie zahamowań i stereotypów, przeciwstawiając im jednocześnie nowoczesne sposoby walki z brudem i bałaganem. Szczególne zadanie wyznaczyła kobiecie, z której nie tylko uczyniła strażniczkę domowego ogniska, ale także popularyzatorkę czystości i porządku: Krótki ten pogląd na stanowisko kobiety pokazuje widocznie jak wielką rolę odgrywać one mogą, skoro się zechcą przejąć szczerze obowiązkami swego posłannictwa – mówiła.
Równocześnie wszelkie wcześniejsze zaniedbania, związane z nieodpowiednim prowadzeniem gospodarstwa, przypisała zaistniałym w poprzednich epokach błędom edukacyjnym.
Dawniej higiena – pisał w jej „Kalendarzu na rok 1877” doktor Pląskowski – zaledwie tylko z nazwiska znaną była kobietom, a maksymy jej niektóre od czasu do czasu wygłaszali nauczyciele, lub też lekarze i to w chwilach już tak stanowczych, że widoczne groziło niebezpieczeństwo pod względem zdrowia, a często nawet i życia samego. Wprawdzie czasami spotkać się było można, z jakim pobieżnie napisanym artykułem w poradnikach domowych, w kalendarzach, lub pismach periodycznych, jednakże w sposób taki, traktowana nauka tak ważna, nie mogła wywrzeć wpływu należytego na wychowanie kobiet i pomyślne ich uzdolnienie do życia higienicznego, a skutki opłakane w braku znajomości zasad prawdziwych do utrzymania zdrowia, podkopywały częstokroć ich czerstwość wrodzoną, albo też w postępie chorobliwym, zwolna niszczącym ciało i ducha zatruwały szczęście całych familij i następnych pokoleń
[...]

Po więcej porad naszych prababć...zapraszamy tu:
http://histmag.org/W-walce-ze-stereotypami.-Zdrowie-i-higiena-kobiet-w-kalendarzach-Lucyny-Cwierczakiewiczowej-3092 

Pozdrawiam
Joanna

Jan i Katarzyna Ostrowscy.

Mateusza ojciec a mój praprapraprapradziadek Jan urodził się około 1760 roku.
Jego aktu urodzenia nie mam. Jego żona Katarzyna Klatkowska była od niego młodsza o około 9 lat, urodziła się w 1769 roku. Mieli siedmioro dzieci jak wynika z odnalezionych dokumentów. Magdalena 1794, Roch 1797, Mateusz 1799, Wiktoria 1801, Jadwiga 1803, Cecylia 1808 i Józefata 1812. Nie jest wykluczone, że było ich więcej. Patrząc na drzewko widać że rok 1812 był dla Jana ważnym rokiem, otóż w styczniu najstarsza córka Magdalena wychodziła za mąż za Mateusza Woźnickiego

---------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------

a w marcu tego roku urodziła się najmłodsza córka Jana, Józefata. 200 lat już minęło od tego czasu.

---------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------

Jan Zmarł w 1829 roku dnia 16 lipca.

---------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------
Ciężko dla niewprawionych odczytać ten akt, więc pomogę.

"Działo się w Długiej Kościelnej dnia osiemnastego Lipca Tysiąc osiemset dwudziestego dziewiątego roku, o godzinie dziewiątej zrana Stawił się Mateusz ........ lat czterdzieści i Franciszek Bieńkowski lat Trzydzieści pięć liczących, włościan zasiedniętych w Mrowiskach Kątami zwanych na Gospodarstwach Zamieszkałych i oświadczyli nam iż dnia szesnastego miesiąca i roku bieżącego o godzinie dwunastej w południe umarł Jan Ostrowski  pozostawiwszy po sobie Katarzynę żonę owdowiałą przy synach w Mrowiskach obsiadłą.
Po przekonaniu się, na ocznie o zejściu Jana Ostrowskiego akt ten stawającym świadkom
przeczytany i przez nas samych podpisany został.
Ksiądz Stefan Skrubołowicz Proboszcz Długiej Kościelnej."

Mało danych w tym akcie ani wieku Jana nie podano nie ma też nic o jego rodzicach.


Bogdan.